28 رمضان 31 / ۱۶ شهریور ماه ۸۹ / 2010 Sep 07 تهران ۰۳:۵۷ - 0:27 GMT
ترنم تنهایی
همبستگی
خوشتر آ ن باشد که ما غوغا کنیم خویش را آیینه ی فردا کنیم وقت آن با شد که ما بر پا شویم قطره ایم با هم شویم دریا شویم قطره کی ماند به جا درروزگار می رود از کف به گاه کار وزار قطره با قطره اگر پیوست باز...
از نو آورهای انتخاباتی ریاست جمهوری دهم برنامه مناظره نامزدهای انتخاباتی است که شب گذشته نخستین آن با شرکت آقایان کروبی ورضایی برگزار شد .تمرین تازه ای که برای اداره کننده ومناظره کننده هر دو تازگی داشت واین تازگی برای مردم هم بود .شاید همین ویژگی هم فضای گفتگو را جانشین مناظره کرده بود .آقای کروبی با یاد آوری گذشته خود بازی را دردست گرفت ولی این ورود با عث نشد که آقای رضایی مبانی مدیریتی آقای کروبی را به چالش بکشد وبگوید اگر خود او جای کروبی بود چه کارهایی می کرد وچه کارهایی نمی کرد وبرای این گفته نیز از توان مدیریت خود نمونه می آورد .سابقه آقای محسن رضایی هم در فرماندهی سپاه وجنگ به پرسش کشیده نشد .وقتی که سابقه ها روی میز گذاشته می شود باید تنگناها ودشواری ها وعملکردها هم به میان بیاید تا قدرت انتخاب مردم افزایش پیدا کند . کمیته امداد وبنیاد شهید وحج ومجلس از سوی آقای کروبی به میان آورده شد ولی آقای رضایی هیچ پرسشی را از این سابقه مدیریتی نکرد .آیا نمی شد پرسید چرا کمیته امداد به جای کنونی رسیده است ونقش آقای کروبی برای این وضعیت چه بوده است ؟ ویا درباره بنیاد شهید ودوران مدیریت آقای کروبی نمی شد پرسش برپرسش افزود ویا از حج وحج خونین نمی شد گقت ویا درباره مجلس به ویژه از زمانی که آقای کروبی برکرسی ریاست مجلس جای گرفتند وعملکردها جای پرسش نبود ؟ دربرابر آیاآنگاه که استفاده از توان به کار گیری نیروها از سوی رضایی مطالبی گفته می شد آیا نباید از راهبردهای جنگی آقای رضایی وپیامدهای آن پرسیده می شد ؟از سرنوشت جنگ , از اختلاف سپاه وارتش , از چگونگی پایان جنگ وچرایی این ماجرا ؟ از نامه امام درباره پذیرش قطعنامه 598 واز اینکه در آننامه از محسن رضایی هم نام برده شده است وخیلی پرسش های دیگر .این هر دو با تکیه برتوان مدیریتی وسابقه خود رو به روی یکدیگر قرار گرفته بودند تنها نباید به این بسنده می شد که این بگوید وآن هم تأیید کند .من نمی خواهم این پرسش ها را دلیلی برای منفی نشان دادن دوران مدیریت هریک از این دو قرار دهم بلکه می خواهم بگویم یک مناظره با به میان آوردن وطرح این گونه پرسش ها می شود مناظره واز حالت مصاحبه خارج می شود .پاسخ ها ی هر یک هم نشان می دهد که دامنه اطلاعات وتوان هر یک از دو طرف به چه میزان آست وروش برون رفتی را که دربرابر دشواری ها ارآئه می دهند تا چه اندازه کار ساز واثر گذار است .درباره برنامه اقتصادی هم یکی می گفت ودیگری تإیید می کرد که این خود نقاط اختلاف را نشان نمی داد .هر یک باید کاستی های طرح دیگری را نشان می داد وبا استدلال شانس توفیق بیشتر واجرایی شدن طرح خودرا به رخ می کشید وتفاوت شعار ومیدان عمل را دربرابر مردم می گذاشت .آقای کروبی در پرداختن به حقوق شهروندی وطرح حقوق اساسی مردم گام های بلندتری برداشت وآقای رضایی از همراهی با آقای کروبی دراین بخش باز ماند ولی بازهم تأکید بر حقوق شهروندی وطرح پانصد ماده ای آقای رضایی بود که اندکی فضای چالشی ومناظره را به میز گفتگو آورد که چندان پایدار نماند .دراین مناظره بیشتر دغدغه ها گفته شد ولی همان طور که گفتم استاندارد یک مناظره انتخاباتی در آن نبودولی پیروز این میدان آقای کروبی بود آنهم به دلیل پرداختن به مقوله حقوق شهروندی وآزادی ها ی عمومی .زمانی که آقای رضایی گفت من خود یک دانشجوی ستاره دار بود مآقای کروبی باید می پرسیدآیا شمارا با همین عنوان از درس خواندن محروم کردند ؟ آیا به دلیل فعالیت سیاسی شمارا از دانشگاه اخراج کردند ؟ فراری بودن شما به تصمیم مسؤلین دانشگاه وقت ربطی نداشته است شما این دومقوله را نباید این طور یکی نشان دهید ونمونه عباس شیبانی را هم می آوردد .خوب این هم نیم نگاهی به گفتگو ی دونامزد انتخاباتی .بنای من تحلیل همه جانبه ای از مناظره نبود وتنها یاد آوری کوتاهی بود
